Βρίσκεστε εδώ:  / ΚΟΙΝΩΝΙΑ / Εκπατρισμός στελεχών: νόμισμα με δύο όψεις
Εκπατρισμός στελεχών: νόμισμα με δύο όψεις

Εκπατρισμός στελεχών: νόμισμα με δύο όψεις

Ο εκπατρισμός και η απόφαση για απασχόληση και ανάπτυξη σταδιοδρομίας σε μια ξένη χώρα είναι η τάση που σήμερα βιώνουμε σε ένταση στη χώρα μας λόγω των δύσκολων συνθηκών που επικρατούν και με οδυνηρό το επακόλουθο του brain drain.

Επίκαιρη λοιπόν και η άποψη των ειδικών, ότι η επιλογή αυτή θα πρέπει προφανώς να αντιμετωπίζεται και σαν ένα νόμισμα με δύο όψεις. «Μπορεί να σου δώσει, όντως, τη μεγάλη εμπειρία, μπορεί όμως και να αποδειχθεί το μεγαλύτερο λάθος στη ζωή σου. Ακόμη και στην περίπτωση που είσαι πολυταξιδεμένος, μη νομίσεις ότι έχεις αναπτύξει ανοσία απέναντι στο πολιτισμικό σοκ. Το στρες που σου δημιουργεί το ξένο περιβάλλον είναι ικανό να συνθλίψει και τις πιο σταθερές σχέσεις σου και ξαφνικά να βρεθείς απέναντι στο ερώτημα “πού με πηγαίνει η σταδιοδρομία μου”».

Είναι το σκεπτικό με το οποίο ο Μάνφρεντ Κετς ντε Βρις, διακεκριμένος καθηγητής «Ανάπτυξης Ηγεσίας και Οργανωσιακής Αλλαγής» στο Πανεπιστήμιο Insead, προλογίζει το εξής ερώτημα που θέτει με άρθρο του:

«Είσαι πράγματι έτοιμος για να αναλάβεις έναν ηγετικό ρόλο εργαζόμενος σε μια ξένη χώρα;». Αναφέρει μάλιστα ότι η εμπειρία δείχνει πως το ποσοστό των εκπατρισθέντων στελεχών που απέτυχαν, κυμαίνεται ανάμεσα στο 10% και 50%, αντίστοιχα με το αν η χώρα ανήκε στις αναδυόμενες οικονομίες -όπου και οι κίνδυνοι είναι περισσότεροι- είτε στις ανεπτυγμένες. Στους σημαντικούς παράγοντες αποτυχίας, αναφέρει την ανικανότητα των στελεχών να προσαρμοσθούν στη νέα κουλτούρα, να ανταποκριθούν στην πρόκληση να ενεργούν διαφορετικά, αλλά και λόγω των περιορισμένων ευκαιριών που υπήρχαν για απασχόληση των συζύγων τους.

Πιστεύεται ότι «αν ένα στέλεχος έχει κάνει μια πολύ καλή δουλειά, αυτό αποτελεί προϋπόθεση ότι κατά τον ίδιο τρόπο θα διακριθεί και σε μιαν άλλη χώρα. Πιστεύεται ακόμη ότι ένα ανώτερο στέλεχος διαθέτει απαραιτήτως τόσο τις δεξιότητες όσο και την αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να λύνει κάθε πρόβλημα που προκύπτει. Ακόμη και στην περίπτωση που τα πράγματα δεν πάνε καλά, τα στελέχη οφείλουν να είναι σε θέση να τα διορθώσουν. «Και ναι μεν οι τεχνικές δεξιότητες είναι απαραίτητες, ωστόσο δεν επαρκούν», συμπληρώνει ο έμπειρος καθηγητής. Αυτό που χρειάζεται προκειμένου η τοποθέτησή του σε άλλη χώρα να είναι επιτυχής, είναι συγκεκριμένες διαπροσωπικές ιδιότητες και συμπεριφορές. Και η καθηγήτρια Οργανωσιακής Συμπεριφοράς στο Insead, η κ. Εριν Μέγιερ, η οποία είναι και σύμβουλος εκπατριζόμενων στελεχών, υπογραμμίζει και αυτή την αξία της γνώσης της πολιτισμικής διαφοράς, όπως εκφράζεται μέσα από συμπεριφορές, ακόμη και μέσα από τη γλώσσα του σώματος. Χαρακτηρίζει επίσης απαραίτητη την πολυπολιτισμική εκπαίδευση και προετοιμασία των στελεχών. Κάτι, που δεν λειτουργεί απλώς σαν ένα επιπλέον «ατού» για την επιτυχή εκτέλεση του έργου που τους ανατίθεται, αλλά είναι η αναγκαία προϋπόθεση για να μπορούν να «βλέπουν, να ακούν, να αντιλαμβάνονται και να ανταποκρίνονται σωστά ανάμεσα στους διαφορετικούς ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζονται είτε τους διοικούν».

 

πηγή:kathimerini.gr

PagasitikosNews logo

ΠΡΟΣΦΑΤΑ TWEETS

  • Πανήγυρη της Μεταμορφώσεως στον Βόλο - https://t.co/k48UO6enOJ -

  • Κοινή επιστολή στο ΔΣ του ΓΕΩΤΕΕ  των γεωπόνων παραρτήματος Κ. Ελλάδος - https://t.co/sgJOLxJD2j -

  • Ολοκληρωμένη φυτοπροστασία στη βαμβακοκαλλιέργεια - https://t.co/ugK6rtxNL1 -

"Αλιεύοντας" την είδηση